خط خطی های خدایی که خلق نکرد

با الف خوبه ها ولی باهاش هیچ آینده ای نمیبینم راستش. گفته خانواده میخواد و سنم داره میره بالا...با خودش چی فکر کرده؟ که من بعد چهل سالگی بخوام بچه بیارم؟! اصلا همچین حوصله ای ندارم.

من میخوام برا خودم خونه بخرم و اون هم همین... این آینده ندیدن هم خوبه از جهتی و به من حس آزادی میده، هم از طرفی جالب و دلگرم کننده نیست...

من باید با خودم بشینم ببینم از یه رابطه چی انتظار دارم. بدبختی اینه انتظار خاصی ندارم و طبق زندگی قبلیم رندم یه چیزایی تو ذهنمه.