خط خطی های خدایی که خلق نکرد

رفتارم خیلی کنترل گر هست...مثلا به طرف یاداوری میکنم که "ساعت فلان شد، جلسه داری". یکی نیست بگه "به تو چه؟!" و میدونم که الف خوشش نمیاد.

بهش گفتم اگه قهوه رو فقط از روی عادت میخوری، میخوای قهوه بدون کافئین بخور. گفت چرا برات مهمه که من زیاد قهوه میخورم؟! به خودم اومدم دیدم راست میگه...به تخم چپ من که قهوه زیاد میخوره. عذرخواهی کردم گفتم به من ربطی نداره.

باید دائم به خودم یاداوری کنم که "به من چه". بذار هر کاری میخواد بکنه.

میخوام تمرین و تمرکزم رو این باشه که فقط مراقب خودم باشم و به خودم فکر کنم. روش خودم رو داشته باشم و در موردش حرف نزنم. مثلا اینکه چقدر میخوام غذا بخورم و سالم بخورم و این چیزا رو حتی توضیح ندم. عمل کنم بهشون اونم فقط برای خودم.